Ochraniacze

W tym roku darowałam sobie wyjazd na narty. Nie tylko ze względów majątkowych, ponieważ ten rok okazał się być dla nas łaskawym, lecz też ze względów zdrowotnych. W zeszłym sezonie nadciągnęłam sobie mięsień łydki i daje on o sobie znać podczas wszelkiej aktywności fizycznej, oprócz pływania. Pogodziłam się z tym, że nie mogę robić już wszystkiego co chcę, jeżeli chodzi o sporty. Zaczęło się to tak, ze poczułam silny ból w prawej nodze. Bez wątpienia na stoku niewiele z tym dało się zrobić i jakoś to „rozchodziłam”. Miałam spokój na wiele dni, jednakże cały czas nosiłam ochraniacze i nie zdawałam sobie sprawy z tego, że jest to tak poważna wada. Ocknęłam się dopiero wówczas, kiedy nie mogłam wstać z łóżka. Noga spuchła mi tak, że nie mogłam włożyć nogi do spodni. Tata zawiózł mnie na pogotowie dopiero w rodzinnym mieście i okazało się, że jeszcze wiele dni nadwyrężenia tego mięśnia, a musieliby założyć mi gips. Obyło się jednakże bez tego, niemniej jednak wysłano mnie na miesięczne zwolnienie. Odpoczęłam sobie ciut, niemniej jednak najwięcej trudu sprawiało mi codzienne życie. Nie mogłam prędko chodzić, nie mówiąc już o bieganiu. Podziwiam mojego męża, że wytrzymał ten okres, ponieważ byłam faktycznie nieznośna.